PODCAST: Lamers & Visser – bouwen met lef
Gepubliceerd op: 28-08-2026
Doorzetten, durven en doen: dáár gaat het om
In het Noord-Brabantse Sint Agatha groeide Lamers en Visser uit van een tweekoppig bedrijf tot een bouwkundig bureau met een stevig team en een indrukwekkend portfolio. Oprichters Ton Lamers en Bas Visser zijn deze maand twintig jaar een ondernemersduo. Wat hen drijft? Vertrouwen en lef, veel lef.

Sprong in het diepe
Een oude dorsdeel in Sint Agatha vormt het decor van hun verhaal. Ze kennen elkaar uit hun tijd bij een gezamenlijke werkgever. Ton als constructeur, Bas als bouwkundige. “Ik heb Bas zelfs aangenomen,” lacht Ton. Wat begint met een sollicitatie, groeit uit tot een zakelijke samenwerking. “
Waren er altijd al plannen om samen te ondernemen? Bas: “Nee, dat is bij toeval ontstaan. Ik repareerde bij Ton thuis de computer van zijn dochters toen hij vertelde dat hij voor zichzelf ging beginnen. Op dat moment was hij namelijk deels in loondienst en deels zelfstandig. Toen zei ik: ‘Dan heb je vast personeel nodig’. Maar Ton had een heel ander idee: dat van Lamers én Visser.”
Bas komt niet uit een ondernemersfamilie, dus moest hij dat thuis wel even uitleggen. “Het was best een grote stap. Maar na zeven jaar samenwerking was er veel vertrouwen in elkaar.”
Van varkensstal naar kantoor
Maar waar gaan ze zitten? De werkkamer van Ton blijkt te krap, dus lopen ze samen door zijn huis op zoek naar een geschikte ruimte. Hun oog valt op de oude varkensstal, die Ton eigenlijk wil ombouwen tot fietsenstalling. “Dit is veel te chic voor fietsen,” concluderen ze. De stal wordt hun eerste kantoor.
Het bureau groeit snel. Elk half jaar komt er iemand bij. Al gauw is de stal te klein. “We hadden al mensen aangenomen, terwijl we nog geen plek voor ze hadden,” lacht Ton. Uiteindelijk verbouwen ze de oude schuur naast het woonhuis van Ton tot een modern kantoor. Authentiek aan de buitenkant, eigentijds vanbinnen.

In de rode cijfers
Gaat het ze dan alleen maar voor de wind? Zeker niet. Tijdens de financiële crisis in 2008 moeten ze mensen laten gaan. “Vreselijk,” zegt Ton. Om hun brede dienstverlening te behouden, kiezen ze ervoor niet té veel in te krimpen. Bas vult aan: “Dus leverden we zelf financieel in. Ik heb in die tijd veel geleerd. Over bedrijfsmatige keuzes, maar ook over mezelf.”
2012 is ook spannend: dat jaar staat in het teken van de renovatie van Schouwburg Cuijk. “We stapten toen over van 2D- naar 3D-software (BIM),” vertelt Ton. Ze gaan er enthousiast voor, maar de leercurve blijkt steil én kostbaar. “Leren werken met de software duurde veel langer dan we dachten. We verloren bijna 20% productiviteit om de software onder de knie te krijgen. Van de vijf mensen was er constant één aan het leren,” blikt Ton terug.
Maar het brengt ook veel goeds: een intensieve samenwerking met installateurs en aannemers. “We werkten allemaal hier op kantoor aan hetzelfde model,” herinnert Bas zich. “Je krijgt ook veel meer respect voor elkaar als je ziet waar de ander tegenaan loopt.”
Bijzondere uitlaatklep
Naast bijzondere bouwprojecten delen de heren een bijzondere passie: grasmaaien!
“We hebben allebei zo’n ding waar je op kunt zitten,” vertelt Ton. “Ik heb vier vrouwen thuis en Bas twee, dus anderhalf uur op de grasmaaier is dé perfecte manier om te ontspannen!”

Flexibiliteit, vertrouwen en geraniums
Ook het twintigkoppige team is rijk aan vrouwen – ongebruikelijk voor de branche. Ton: “Dat geeft een hele andere dynamiek. Denk aan vrijdagmiddagborrels en een lief & leed-pot. Dat lukt je echt niet met alleen maar mannen.”
Binnen het team is er veel flexibiliteit. Iedereen kan meerdere rollen vervullen. “Op het moment dat er iemand wegvalt, kan een ander het overnemen. Dat maakt je bedrijfsstructuur sterker,” legt Bas uit.
De toekomst van het bedrijf? Die is al uitgestippeld. Ton: “Met een jaar of vijf zit er iemand anders op mijn stoel. Mijn schoonzoon Danny neemt geleidelijk mijn taken over. We hebben het team open en eerlijk meegenomen in dat proces.”
Betekent dit dat Ton achter de geraniums gaat zitten? “Nee,” lacht hij. “Ik woon letterlijk naast het bedrijf, dus ik kom vast nog over de vloer. En ondernemer ben je voor het leven.”
De ondernemerstip van Ton en Bas
“Wacht niet tot alle stoplichten op groen staan,” zegt Ton. “Als dat zo is, zijn twintig anderen je al voor. Je moet gas geven als het oranje is.” Bas vult aan: “Niet bang zijn. Begin gewoon. Aanpassen kun je onderweg, stilstaan is geen optie.”

Beluister de podcast

Foto’s: John Smits – Bonapictura
Interview: Erik Wille en Puck Senders
Audio/video: Ruben Jansen
Tekst: Susanne Bosscha

